නිදහසින් පස්සේ කොච්චර නම් මිනිස්සු මේ භූමියෙන් අපි යවල තියෙනවද?

සෞම්‍ය ලියනගේ කියන්නේ යවන්න ඕනි කෙනෙක් නෙවෙයි. තියාගන්න ඕනි කෙනෙක්. වෙනස් මිනිස්සු බහිස්කරණය කරන්න ගොඩක් හදිස්සි වෙන අපි වගේ සමාජයක සෞම්‍යගේ තත්වය මට මහා ලොකු අමුතු දෙයක් නෙවෙයි. කඩදාසි කෑලි වල මොනවා හරි ප්‍රශ්න තිබුණා උනත් අපි ආස වෙන්න ඕනි ඒ වගේ කෙනෙක් අපිත් එක්ක ඉන්නවා දකින්න. ඒක නේද ලස්සන කියන්නේ? එයා අපි වගේ නොවන එකත්, අපි වගේම නොවෙන කෙනෙක් අපිත් එක්ක ඉන්න එකත්, ඒ වෙනස් කමත් එක්ක පොරොත්තු වෙන එකටත් නේද ආදරය කියන්නේ? සෞම්‍ය වෙනුවෙන් මගේ පෙම් හසුන ඒක. ඔයාට ලේසියෙන්ම, එකෙන්ම ඔස්ට්‍රේලියා යන්න පුළුවන් උනත් සෞම්‍ය ඔයා අපිත් එක්ක ඉන්න. අපි අවුල් තමයි එත් අපිත් එක්ක ඉන්න.
නිදහසින් පස්සේ කොච්චර නම් මිනිස්සු මේ භූමියෙන් අපි යවල තියෙනවද? පනස් හයෙන් පස්සේ බර්ගර් මිනිස්සු. කළු ජූලියෙන් පස්සේ දෙමළ මිනිස්සු. මුස්ලිම් මිනිස්සු. තව කොපමණ වෙනස් මිනිස්සු කැලක් අපි පිටමං කරලා තියෙනවද? තියාගන්නවට වඩා අපි පළවා හැරලා වැඩියි නේද?
වෙනස් මිනිස්සු අප වෙතට හරවා ගැනීමේ ඒ පෙම් හසුන ලියන්න සමාජයක් හැටියට අපි අසමත් උනේ කවදා ඉඳන්ද? මිනිස් කමට වඩා අපිට දින මුද්‍රා සහිත කඩදාසි කොළ වැදගත් උනේ කවදා ඉඳන් ද? ඒ දවස කවදා උනත් එදා ඉඳන්ම අපි ජාතියක් හැටියට අසමත් නේද?
-මහේෂ් හපුගොඩ (fb)

Leave A Reply

Your email address will not be published.

17 + three =